9.701.12.21πΧ. Ἡρακλῆ Πυρὰ -Οἴτη & Μετάσταση  στὸν Ἅδή,

 Villa Emo Fanzolo (Venetia) Hercules on the stake (Ἡρακλῆς στὴν Πυρὰ όρος Οἴτης.

Ὁ φίλος τοῦ Ἡρακλῆ, Φιλοκήτης ποὺ εἶχε παρακληθεῖ ἀπὸ τὸν Ἡρακλῆ νὰ ἀνάψει τὴν Φωτιὰ, ἀπομακρύνεται.
 1565, Καλλιτέχνης Τζιοβάνι Μπατιστὰ Ζελότι, Φρέσκο Διαστάσεις:3,50 μ. Χ 2.80 μ., Δυτικὸς τοῖχος δωματίου Ἡρακλῆ

Ὁ Ἡρακλῆς κάηκε στὴν Πυρά, στὴν κορυφή της Οἴτης (Όθρυ;), στὸν Ἱερὸ τῆς Πυρᾶς τοῦ Ἡρακλῆ στὸ ὀροπέδιο Καταβόθρα, ἐγγὺς τοῦ χωρίου Πυρὰ Ἡρακλέους (πρώην Γκούρα) στὴν Φωκίδα.

Ὁ Ἡρακλῆς στὴν πυρὰ βάζει τέλος στὴ ζωή του καί τοὺς φρικτοὺς πόνους του. Οἱ φρικτοὶ πόνοι τοῦ Ἡρακλῆ προκλήθηκαν ὅταν φόρεσε Χιτῶνα ποὺ τοῦ ἔστειλε ἡ σύζυγός του Δηιάνειρα, ὁ ὁποῖος ἦταν δηλητηριασμένος μὲ τὸ αἷμα τοῦ κτυπημένου θανατηφόρα Κένταυρου Νέσσου μὲ τὰ δηλητηριασμένα μὲ σάλια τοῦ Κέρβερου Βέλη τοῦ Ἡρακλῆ.

Ὁ Φιλοκτήτης, μετὰ παράκληση τοῦ Ἡρακλῆ δέχτηκε νὰ ἀνάψει τὴν φωτιὰ γιὰ νὰ καεῖ τὸ σῶμα τοῦ Ἡρακλῆ ποὺ ὑπέφερε δηλητηριασμένος ἀπὸ τὸ αἷμα του Κένταυρου ἀπὸ ἀφόρητους πόνους. Ὁ Ἡρακλῆς γιὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσει του δώρησε τὸ τὸ τόξο καὶ τὰ βέλη του, τὰ ὁποῖα ἦταν ἀπαραίτητα γιὰ τὴν πτώση τῆς Τροῖας.
Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἡρακλῆ, ὁ Φιλοκτήτης ἐγκατέλειψε τὴ Λῆμνο, ὅπου τραυματίστηκε ἀπὸ φίδι καὶ ἐγκαταλείφθηκε ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες.Ο τραυματισμός του καὶ ἡ κατοχὴ τῶν ὅπλων τοῦ Ἡρακλῆ ἦταν αἰτίες γιὰ νὰ πεισθεῖ ἀπὸ τὸν Ὀδυσσέα νὰ πάρει μέρος στὸν Τρωικὸ Πόλεμο.

Διόνυσος-Ἅδης: Θεοὶ τοῦ Δωδεκάθεου ὁ Ἡρακλῆς ὡς θεὸς μετὰ τὴν ἐλευθέρωση τοῦ Προμηθέα συμμετεῖχε σὲ πολλὰ ξεκαθαρίσματα στὸν Κόσμο μὲ ἀξιοσημείωτο αὐτὸ τὸν τραυματισμὸ μὲ βέλη του καὶ θάνατο τοῦ Κένταυρου Νέσσου. 

Ζῆν Ζεύς: Καὶ τί θέλεις μὲ αὐτὸ νὰ πεῖς Διόνυσε;

Διόνυσος-Ἅδης: Ὁ Ἡρακλῆς μετὰ ἀπὸ σκληρὲς μάχες ποὺ ἐπέστρεφε σπίτι του μαζὶ μὲ τὴν σύντροφό του Διηάνειρα, στὸν ποταμὸ Εὔηνο, γιὰ νὰ μὴν βραχοῦν τὰ πόδια της, ζήτησε νὰ τὴν περάσει ἀπέναντι ὁ "περατάρης" του Εὔηνου, κένταυρος Νέσσος.

Ἄρης: Ὁ κένταυρος Νέσσος ἐνῷ ἦταν στὸ μέσον τοῦ ποταμοῦ, παρενόχλησε τὴν Δηιάνειρα, ἡ ὁποία ἔμπηξε τὶς φωνές, ὁπότε ὁ Ἡρακλῆς στόχευσε τὸν Νέσσο μὲ δηλητηριασμένα βέλη μὲ σάλια Κέρβερου καὶ τὸν τραυμάτισε θανατηφόρα.

Ἀργότερα μετὰ πόλεμο μὲ Δρύοπες καὶ Λαπίθες, ὁ Ἡρακλῆς αἰχμαλώτισε τὴν πανέμορφη Ἰόλη, τὴν ὁποία ἡ Δηιάνειρα , τὴν ζήλεψε καὶ θεώρησε δεδομένη τὴν ἀπιστία του. Τότε θυμήθηκε τὰ λόγια του Νέσσου καὶ τοῦ ἔδωσε νὰ φορέσει τὸν χιτῶνα του, βουτηγμένο στὸ αἷμα του κένταυρου Νέσσου, ποὺ ἀγνοοῦσε ὅτι ἦταν δηλητηριασμένο, ἀπὸ τὰ βουτηγμένα βέλη τοῦ Ἡρακλῆ σὲ σάλια του κέρβερου.

Διόνυσος-Ἅδης: Ἄρη, Μόλις ὁ Ἡρακλῆς φόρεσε τὸν δηλητηριασμένο Χιτῶνα του προκλήθηκαν φριχτοὶ καὶ ἀνυπόφοροι διαρκεῖς πόνοι καθὼς καὶ παραλήρημα μὲ παραλογισμὸ ποὺ ἔγινε ἀφορμὴ ὁ ἡρωικὸς ἀθάνατος θεὸς Ἡρακλῆς νὰ ζητήσει ἄρση τῆς Ἀθανασίας του, τὴν ὁποία, ὁ Ζῆν Ζεὺς ἀποδέχτηκε. Ὁ Ἡρακλῆς ἐν συνεχείᾳ αὐτοπυρπολήθηκε στὴν κορυφὴ Πυρὰ τοῦ ὅρους Οἴτη μὲ μετάσταση τοῦ στὸν Ἅδη. Ἡ Δηιάνειρα ἀπαρηγόρητη αὐτοκτόνησε, ἀφήνοντας σημείωμα ὅτι ἔχει τύψεις γιατί πίστεψε στὰ λόγια του κένταυρου Νέσσου, ποὺ ὅταν ψυχορραγοῦσε μετὰ τὸν τραυματισμό του ἀπὸ τὰ βέλη τοῦ Ἡρακλῆ, στὴν ἀκτὴ τοῦ ποταμοῦ Εὔηνου, τῆς εἶχε ἐκμυστηρευτεῖ νὰ μαζέψει αἷμα του ἀπὸ τὶς πληγές του καὶ νὰ τὸ διατηρήσει σὲ λάδι. Μὲ αὐτὸ τὸ αἷμα, τὶς εἶπε, ὅτι θὰ κρατοῦσε τὸν Ἡρακλῆ ἀκόμα καὶ ἂν τὴν ἀπατοῦσε, ἐφόσον τοῦ φοροῦσε χιτῶνα βουτηγμένο στὸ αἷμα του. Τὴν Δηιάνειρα τὴν ἔθαψαν στοὺς πρόποδες τῆς Οἴτης.