Ἰχὼρ Ἴχωρ: Εἶμαι ὁ Βασιλιᾶς Ἴχωρ τοῦ λαοῦ ποὺ κατοικεῖ σὲ αὐτὸν τὸν ποτάμιο τόπο καὶ σᾶς ἐρωτῶ , ἀπὸ ποὺ ἔρχεστε καὶ τί γυρεύετε ἐδῶ;
Ἀδάμ: Βασιλιᾶ μου, ἐρχόμαστε, μέσα ἀπὸ τὴν κοίτη αὐτοῦ τοῦ ξεροπόταμου, ἀπὸ μιὰ μακρινὴ πόλη στὸν νότο, τὴν Ἰρέμ, ποὺ κάποτε εὐδαιμονοῦσε ἀλλὰ ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ἔχει πληγεῖ ἀπὸ μεγάλη ξηρασία.
Ἴχωρ: Φτάσατε ἐδῶ στὸν ποταμό μας Εὐφράτη, μέσα ἀπὸ αὐτόν τον Ξεροπόταμο, τὸν Πίσσωνα; Πράγματι ἀπορῶ πὼς τὸ κατορθώσατε ἀφοῦ καμιὰ ἐξερευνητική μας ἀποστολὴ στὸν Πίσσωνα δὲν ἐπέστρεψε γιὰ νὰ μᾶς δώσει πληροφορίες ...
Ἀδάμ: Βασιλιᾶ μου, πράγματι περάσαμε μιὰν ἄγονη ἐρημικὴ περιοχή, μὲ πάρα πολὺ μεγάλες δυσκολίες καὶ στερήσεις καὶ μόνο τὸ ἕνα τρίτο καταφέραμε καὶ φθάσαμε μέχρις ἐδῶ ζωντανοὶ ὅπου βρήκαμε ἄφθονο νερὸ τῆς ζωῆς.
Ἴχωρ: Νερὸ τῆς Ζωῆς, ἐννοεῖς τὸν ποταμό μας Εὐφράτη;
Ἀδάμ: Ναὶ Βασιλιᾶ μου, θὰ ἀντιληφθήκατε ὅτι Διψᾶμε καὶ σᾶς παρακαλοῦμε νὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ ἐγκατασταθοῦμε ἐδῶ, σὲ μιὰ μικρὴ γωνιά. Πιστεύουμε ὅτι μὲ τὰ νερὰ τοῦ ποταμιοῦ σας Εὐφράτη θὰ ξεδιψάσουμε ἀλλὰ καὶ τὸ ἔδαφος θὰ μὰς δώσει τὶς ἀπαραίτητες τροφὲς γιὰ νὰ τραφοῦμε γιὰ νὰ κερδίσουμε ὅλοι.
Ἴχωρ: Νὰ ἐγκατασταθεῖτε σὲ ἐδάφη τού λαοῦ τοῦ Βασιλείου μου καὶ πὼς νομίζετε ὅτι θὰ κερδίσουμε ὅλοι, ἂν πάρετε τὰ ἐδάφη μας.
Ἀδάμ: Εἴμαστε δουλευταρᾶδες καὶ μὲ τὴν ἐργασία μας σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς πολλὲς γνώσεις καὶ ἐμπειρίες μας, οἱ ἄνθρωποι αὐτοῦ τοῦ τόπου θὰ εὐδαιμονίσουν.
Ἴχωρ: Ἐπειδὴ θεωρῶ ὅτι κάποτε θὰ βρεθεῖτε σὲ ἀντιπαραθέσεις μὲ τοὺς ἰθαγενεῖς σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ἐγκατασταθεῖτε σὲ οἰκισμὸ ποὺ θὰ ὀνομάσετε Ἔρις (Ἐριντοῦ), χάρις τῆς πρωτόγονου θεᾶς ἀντιπαράθεσης, γιὰ νὰ μὴν ξεχάσετε ὅτι ἂν ἀλλάξω γνώμη θὰ σᾶς διώξουμε γιὰ νὰ ἐπιστρέψετε ἐκεῖ ἀπὸ ὅπου ἤλθατε.
Ἀδάμ: Μοῦ ἐπιτρέπετε δηλαδὴ νὰ ἱδρύσω τὴν πόλη τῆς Ἔριδας (Eridu), Σᾶς εἴμαστε εὐγνώμονες καὶ σᾶς εὐχαριστοῦμε πολύ.
Ἴχωρ: Ναὶ Ἀδάμ. Εἴθε ἡ ἡ συνύπαρξη μας, παρὰ τὶς διαφορές μας καὶ ἡ πόλις σας, στὸ μέλλον νὰ μετονομαστεῖ σὲ πόλη τοῦ πρωτόγονου θεοῦ Ἔρoτα (Erotu) τῆς ἕνωσης. Ἐπιπλέον ἐπειδὴ ἐμεῖς διαβάζουμε ἀπὸ δεξιὰ πρὸς ἀριστερά, δηλαδὴ σὲ ἀντίθετη μὲ σᾶς φορά, ἀπὸ Irem-us θὰ σᾶς ὀνομάσουμε Su-meri, ἀφοῦ "su" στὴν γλῶσσα μας σημαίνει "ζωή", δηλαδὴ ἀγαθὸ ποὺ δίνει ζωή, μὲ ἄλλα λόγια, τὸ νερό.
Ἀδάμ: Ἐντάξει, Βασιλιᾶ μου, ἂς θεμελιώσουμε τὴν Eris - Eridu Su-meri [Ἰrem-us Sire] ἐδῶ στὸν Εὐφράτη, γιὰ νὰ ξεδιψάσουμε καὶ νὰ μὴν πεινᾶμε χωρὶς νὰ σᾶς στερήσουμε ἀπὸ ἀγαθά.
Ἴχωρ: Ἀδάμ, ἐσένα καὶ τὴν σύζυγό σου Ζωὴ (Εὔα), σᾶς βλέπω διαφορετικῆς "κοψιὰς" ἀπὸ τοὺς ἄλλους συμπατριῶτες σας. Ποὺ ὀφείλεται αὐτό;
Ἀδάμ: Ἔχετε δίκιο Βασιλιᾶ μου, γιατί ἐγὼ καὶ ἡ σύζυγός μου Εὔα, ἤλθαμε ἀπὸ ἕνα ἄλλο Κόσμο, τὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ.
Ἴχωρ: καὶ ποὺ βρίσκεται αὐτὸς ὁ κῆπος τῆς Ἐδέμ;
Ἀδάμ: Κανεὶς δὲν γνωρίζει γιὰ νὰ τὸν ἐντοπίσουμε. Ὑποπτευόμαστε ὅτι ἐντοπίζεται στὴν χωρὶς χρόνο αἰωνιότητα ... ποὺ λογικὰ εἶναι ἀόρατη ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ ζοῦμε σὲ αὐτὸ τὸν φυσικὸ χρονικὸ χῶρο μεταβολῶν, γήρανσης καὶ θανάτου.
Ἔξοδος ἀπὸ Ἐδὲμ Μέλλοντος με Πτώση στο 5509πΧ.09.21 παρελθόντος, ἀδυναμία ἐπανεισόδου.
Ἴχωρ: Μὰ γιατί λέτε τόσα πολλὰ ἐνῷ δὲν μοῦ λέτε πὼς φύγατε ἀπὸ τὴν Ἐδέμ;
Ἀδάμ: Μὴν βιάζεστε, ὅπως εἴπαμε ντρεπόμαστε τὸν Δημιουργὸ Θεό μας, ποὺ γιὰ νὰ μὴν μᾶς δεῖ, θελήσαμε νὰ Τοῦ κρυφτοῦμε.
Ἴχωρ: Νὰ κρυφτεῖτε, πού;
Ἀδάμ: Ἀναζητήσαμε ἕνα κρυψώνα ποὺ ὅμως δὲν τὸν βρίσκαμε πουθενά, γιατί ὁ Θεὸς ἦταν πανταχοῦ Παρῶν. Παρ' ὅλο ὅτι ἀπομακρυνθήκαμε στὶς ἐσχατιὲς τοῦ κήπου Τῆς Ἐδέμ. Βαδίζοντας ἀνατολικά, βρεθήκαμε στὴν ἀνατολικὴ πύλη τοῦ κήπου τῆς Ἐδὲμ τὴν ὁποία διαβήκαμε καὶ τότε εἴδαμε γιὰ πρώτη φορὰ τὸν Ἥλιο στὴν ἀνατολὴ καί έτσι ἁπλᾶ ἐξήλθαμε τῆς Ἐδέμ, σὲ ἕνα ἔρημο κακοτράχαλο τόπο, ποὺ νομίσαμε ὅτι ἐκεῖ μπορούσαμε νὰ Τοῦ κρυφτοῦμε.
Ἴχωρ: καὶ δὲν ξαναμπήκατε στὴν Ἐδέμ;
Ἀδάμ: Ντρεπόμαστε ὅπως εἶπα καὶ ἐγωιστικὰ φερόμενοι συνεχίσαμε νὰ κρυβόμαστε, νομίζοντας ὅτι σὲ αὐτὸν τὸν κακοτράχαλο τόπο δὲν θὰ μᾶς ἔψαχνε ὁ Θεὸς Δημιουργός μας.
Ἴχωρ: καὶ δὲν σκεφτήκατε νὰ ἐπιστρέψατε στὴν Ἐδέμ;
Ἀδάμ: ἀπερίσκεπτα πεζοπορήσαμε μέχρι ποὺ φτάσαμε σὲ μιὰ πόλη ἀνθρώπων, σκαλωμένη σὲ ἀπότομους γκρεμνοὺς ἑνὸς φαραγγιοῦ, τὴν Ἰρέμ... Στὴν Ἰρέμ, διαπιστώσαμε ὅτι ὁ ἥλιος ἔδυε καὶ ἔτσι διαπιστώσαμε γιὰ πρώτη φορὰ ὅτι νύχτωσε γιὰ τὰ καλὰ καὶ ἀναγκαστήκαμε νὰ περάσουμε ἐκεῖ μέχρι νὰ ἀνατείλει ξανὰ ὁ ἥλιος, τὴν πρώτη νύχτα τῆς ἐκτὸς Ἐδὲμ αὐτοεξορίας μας [5509πΧ.09.21]. Τότε γευτήκαμε τὰ πρῶτα προβλήματα ἐπιβίωσης μας, διαπιστώνοντας ὅτι εἴμαστε φθαρτοὶ καὶ τρωτοὶ καὶ ἔχοντας χάσει τὴν ἀθανασία μας τὴν ὁποία ἀπολαμβάναμε στὴν Ἐδέμ.
Ζωὴ (Εὔα):Έτσι στὴν ἴδια νύχτα στὴν ἐκτὸς Ἐδὲμ πρώτη μέρα, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν σωφρονιστικὴ ἐξορία καὶ αὐτοτιμωρία μας, μετανιώσαμε γιὰ τὴν ἀνυπακοή μας καὶ τὴν φυγή μας ἀπὸ τὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ. Τὴν ἑπομένη κιόλας πρὶν ἀκόμα ξημερώσει, μὲ τὸ πρῶτο φῶς τῆς αυγής ἡμέρας ἐπιχειρήσαμε νὰ ἐπιστρέψουμε στὴν Ἐδέμ, μὲ σκοπὸ νὰ ζητήσουμε ἀπὸ Τὸν Δημιουργὸ Θεό μας μιὰ πρωτόγνωρη στὴν ἀντίληψη μᾶς "συγνώμη" γιὰ νὰ μᾶς συγχωρήσει γιὰ τὴν ἀνυπακοή μας και ἐπιτρέψει νὰ ἐπιστρέψουμε στὸν Κῆπο τῆς Ἐδέμ.
Ἴχωρ: Τί συνέβη καὶ δὲν ἐπιστρέψατε;
Ἀδάμ: Μάταια ἐπιχειρήσαμε νὰ ἐπιστρέψουμε γιατί δὲν βρίσκαμε ξανὰ τὴν Πύλη τῆς Ἐδέμ.
Ἴχωρ: Τί σᾶς ἐμπόδιζε νὰ συνεχίσετε νὰ ψάχνετε νὰ τὴν βρεῖτε γιὰ νὰ ἐπιστρέψετε;
Ἀδάμ: Ἁπλᾶ παρὰ τὶς πολύωρες ἀναζητήσεις καὶ γιὰ ἑπόμενες μέρες, γιὰ μιὰ ὁλόκληρη ἑβδομάδα, δὲν βρίσκαμε τὴν πύλη τῆς Ἐδὲμ ἀπὸ ὅπου βγήκαμε οὔτε ἄλλη πύλη τῆς Ἐδέμ, οὔτε κἂν τὸ τεῖχος τῆς Ἐδὲμ γιὰ νὰ τὸ δρασκελίσουμε γιὰ νὰ ξαναμποῦμε μέσα στὸν Κῆπο τῆς Ἐδέμ, λὲς καὶ τὴν εἴχαμε ὀνειρευτεῖ...
Ἴχωρ: Τί παράξενα παραμύθια λές. Πὼς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν αὐτά;
Ἀδάμ: Παράξενα ἀλλὰ ἀληθινὰ ἂν σκεφτεῖς ὅτι ἡ Ἐδὲμ τελικὰ ἀντιληφθήκαμε ὅτι βρισκόταν πέραν τοῦ χρόνου καὶ τοῦ χώρου μας καὶ γιαυτὸ ἦταν ἀδύνατο νὰ δρασκελίσουμε τὸν Χρονο -Χῶρο τούτου τοῦ Κόσμου πρὸς τὸ Μέλλον, γιατί ἁπλᾶ ἐμεῖς μὲ τὴν ἔξοδο εἴχαμε ἐξέλθει ἀπὸ τὴν Ἀεὶ Ἔδεμ στὸν Χρονο -Χῶρο τοῦ Κόσμου τούτου, τῆς πεπερασμένης παραμονῆς καὶ χρονικῆς γήρανσις μας ....
Ἴχωρ: Εἶσαι ὄντως πάρα πολὺ μεγάλος Παραμυθᾶς Ἀδὰμ ποὺ ἔχεις ξεπεράσει ὅλους ποὺ ἔχω συναντήσει στὴν Ζωή μου ἐδῶ στὰ μέρη αὐτὰ τῆς Ἀνατολῆς ὅπου ἀφθονοῦν τὰ παραμύθια ἀπὸ τοὺς κατὰ καιροὺς κάθε λογῆς παραμυθᾶδες τῆς "Χαλιμάς".
Ἀδάμ: Τὸ ἴδιο εἶπαν ὅλοι στὴν Ἰρέμ. Κανεὶς ἀπὸ τὴν Ἰρὲμ δὲν μᾶς πίστευε καὶ ὅλοι μας πέρασαν ψεῦτες καὶ στὴν καλύτερη περίπτωση παραμυθᾶδες ἀπὸ μερικοὺς ὀνειροπόλους ποὺ τοὺς ἄρεσαν τὰ "παραμύθια" μας, ὅπως λέγανε.
Ἴχωρ: Καὶ πὼς βρεθήκατε ἐδῶ στὰ μέρη μας;
Ἀδάμ: Στὴν Ἰρέμ, κάποιοι ἀπόγονοι ἡρωικῶν θνητῶν ἀνθρώπων, ἤθελαν νὰ φύγουν ἀπὸ αὐτὴ τὴν σὲ μεγάλη ξηρασία περιοχὴ καὶ μᾶς ἀκολούθησαν γιὰ μιὰ Νέα Ἐδέμ.
Ἴχωρ: Καὶ γιατί ἀκολουθήσατε τὸν ξεροπόταμο μέχρις ἐδῶ στὸν ποταμό μας ....
Ἀδάμ: Ὑπῆρχαν σκέψεις νὰ ἀκολουθήσουμε ἄλλες διαδρομὲς ἀλλὰ θυμᾶμαι ποὺ σκέφτηκα καὶ εἶπα, ὅτι αὐτὸς ὁ ξεροπόταμος στὴν κατεύθυνση πρὸς τὴν ὁποία ἔρεε τὸ νερὸ πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσει σὲ περιοχὴ μὲ νερό, Ἔτσι φθάσαμε ὡς ἐδῶ ποὺ μοιάζει λίγο μὲ τὸν κῆπο τῆς Ἐδὲμ ἀπὸ ὅπου κάποτε φύγαμε.
Ἴχωρ: Ἀπίστευτα γιὰ νὰ εἶναι ἀληθινά, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀποκάλυψες Ἀδάμ, ἀλλὰ ἀρκετὰ γιὰ νὰ πείσεις ὅτι εἶσαι ἕνας ἀγαθιάρης ὀνειροπόλος καὶ μεγάλος παραμυθᾶς.
Ἀδάμ: Γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἀκούω ὅτι εἶμαι ἀγαθιάρης καὶ ὀνειροπόλος παραμυθᾶς.
Ἴχωρ: Νομίζω ὅμως ὅτι δὲν εἶσαι ἐπικίνδυνος καὶ ἄρα μπορεῖς νὰ ἐγκατασταθεῖς ἐσὺ καὶ οἱ ἐπιζήσαντες συνοδοί σου, ἐδῶ στὸν Εὐφράτη, μέχρι νὰ μετανιώσω.
Ἀδάμ: Σὲ εὐχαριστῶ ἐκ μέρους ὅλων Βασιλιᾶ Ἴχωρ καὶ θὰ κάνουμε ὅτι μποροῦμε γιὰ νὰ δείξουμε τὴν καλοπροαίρετη ἐγκατάστασή μας σὲ αὐτὸ τὸν τόπο, τῆς Νέας Ἐδέμ, ποὺ μόνο ὀφέλη θὰ ἀποκομίσουν οἱ λαοί μας.
Ἴχωρ: Τολμῶ νὰ πῶ Ἀδάμ, ὅτι ὁ Πρόγονός μας, ὁ Δευκαλίων ἔλεγε ὅτι ὁ Πατέρας τοῦ, θεὸς Προμηθεὺς ἀναφέρετο ὅτι θὰ γεννηθεῖ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, Λόγος τριαδικοῦ Θεοῦ ποὺ ὡς Λόγος, θὰ σπαρθεῖ γιὰ νὰ "ἐξέλθει" ὁριστικὰ ὁ θάνατος γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ ὁριστικὰ τὸ γένος τῶν θνητῶν Ἀνθρώπων τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος καὶ πάθους δαιμονισμοῦ καὶ θανάτου. Φαίνεται ὅτι αὐτὰ ποὺ ἀναφέρεις δένουν μὲ ὅσα ἔχουμε ἀκούσει ἀπὸ τοὺς προγόνους μας.
Ἀδάμ: ἴσως Βασιλιᾶ μου. Μπορῶ νὰ σᾶς ἐνημερώσω ὅτι θυμᾶμαι κατὰ τὴν παραμονή μας στὸν Κῆπο της Ἀεὶ Ἐδέμ, ἐπίσκεψη τοῦ Προμηθέα.
Ἴχωρ: Μοῦ κάνει ἐντύπωση ἡ ἀναφορά σου γιὰ τὴν Ἐπίσκεψη τοῦ Προμηθέα στὴν Ἐδέμ, τὴν ὁποία ἔχουμε καὶ μεὶς ἀκούσει. Τὴν ἐπίσκεψη στὴν Ἐδέμ, εἶχε ἀναφέρει ὁ Προμηθέας ἀλλὰ ὁ Ζῆν Ζεύς, θεὸς τῶν θεῶν, τὴν εἶχε ἀμφισβητήσει καὶ γι αὐτὴ τὴν βλασφημία του στὸ Πρόσωπό του τὸν εἶχε τιμωρήσει. Μὲ ἐντολή του Ζήνα, ὁ Ἥφαιστος, εἶχε ἁλυσοδέσει τὸν Προμηθέα, ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς χώρας μου, στὴν Ἄορνο Πέτρα ὅπου, γιὰ νὰ σωφρονιστεῖ, ἕνα πτηνό, ὁ Αἴθων ἔτρωγε τὸ ἧπαρ του, τὸ ὁποῖο ξαναγεννιόταν τὴν νύχτα, ποὺ κούρνιαζε ὁ Αἴθων, γιὰ νὰ συνεχίζεται ὁ Σωφρονισμός του.
Ἀδάμ: Νὰ συνεχίζεται ὁ σωφρονισμός, μέχρι πότε;
Ἴχωρ: μέχρι νὰ μετανοήσει ὁ Προμηθεύς. Εὐτυχῶς ποὺ τὸν ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὰ Δεσμὰ ὁ Ἡρακλῆς, πρὶν χρειαστεῖ νὰ ἀποφασίσει τὴν ἄρση τῆς σωφρονιστικῆς ποινῆς του ὁ Ζῆν Ζεύς. Πιστεύω ὅτι μὲ αὐτὸ τὸ κοινὸ σημεῖο ἐπαφῆς σου μὲ τὸν Προμηθέα στὸ μέλλον θὰ ἔχουμε λόγους καὶ εὐκαιρίες νὰ ἱστορεῖς Ἀδὰμ τὰ παράξενα παραμύθια σου, γιὰ μιὰ κοινὴ πορεία ὅλων μας.
Ἀδάμ: Τὸ εὔχομαι καὶ ἐγὼ Βασιλιᾶ Ἴχωρ, ἂν καὶ ὁ δρόμος εἶναι μακρὺς καὶ μὲ πάρα πολλὰ ἐμπόδια ποὺ πρέπει νὰ φροντίζουμε μὲ λογικὴ καὶ σύνεση νὰ τὰ ξεπερνοῦμε.