Ο Ζην Ποσειδών από την Στύγα, Άσπρης Θάλασσας Τηθύος, εγγύς του βράχου της Αφροδίτης, διέθετε περιφερικά παρατηρητήρια ελέγχου του Ωκεανού δικαιοδοσίας του. Εν προκειμένω από το  Ίλιον παρατηρητήριο έλεγχε τον κυανό Ωκεανό (Ατλαντικό). Επίσης διέθετε το παρατηρητήριο Μου ελέγχου του Ερυθρού Ωκεανού (Ινδικού) και της Λεμουρίας ελέγχου του Κίτρινου Ωκεανού (Ειρηνικού).  Επιπρόσθετα από το παρατηρητήριο της Ελπίδας Τροιζηνίας (Θούλης) έλεγχε τον Λευκό (Αρκτικό) Ωκεανό, ενώ τον Μελανό (Ανταρκτικό) Ωκεανό δικαιοδοσίας   Ζήνα Άδη εξακολουθούσε και έλεγχε από την Ταρταρία Ανταρκτικής, ο πραξικοπηματίας Ταρτάρου Τυφών.  Ο Τυφώνας  κατέλαβε το Ίλιον που ανέθεσε στον Άτλαντα που ως Ατλαντίς έγινε ορμητήριο κατακτήσεων όλου του κόσμου.

Η επεκτατική πολιτική του Τυφώνα από την Ατλαντίδα οδήγησε σε μεγάλο Πόλεμο θεῶν καὶ Ἡρώων, Ἀθηναίων καὶ Ἀτλάντων, ποὺ ἀναφέρουν οἱ ἱερεῖς τῆς Αἰγύπτου στὸν Σόλωνα (Πλάτων) τὸ 604πΧ. στον οποίο οι Ἄτλαντες με την χρήση ὑπερόπλων προκάλεσαν τὴν καταστροφή της Ατλαντίδος (Ἰλίου -Ηλίου), πρωτεύουσας ορμητηρίου ως Ἀτλαντίδος τὴς δεκάτης χιλιετία πΧ. (9605 πΧ.). 

Ὁ Μεγάλος Πόλεμος μέσα στὶς χιλιετίες ποὺ πέρασαν προκαλεῖ σύγχυση μὲ πολλοὺς πρόσφατους πολέμους, Τρωικοὺς ποὺ ἀφοροῦν μεταξύ άλλων και τὸ Ἴλιον τῆς Δαρδάνων Μυσίας, ἐλέγχου Μαύρης Θάλασσας, δηλαδὴ τὴν Τροία στόν Ἑλλήσποντο.